Wat komt er na zonneschijn?
Ik ben afgepeigerd. Dat was ik al om 11 uur vanochtend. Het is nu 13 uur later en het is niet beter. Hard gewerkt, hard gedacht (en een beetje aangeschoten). Vanavond in mijn privé-zwembad gelegen. Dat was door Martini bezorgd. Bij een fles ’kreeg’ je een privé-zwembad. Het past goed op mijn balkon en heeft ruimte voor een glas Martini (heel toevallig).
Niks van Merlijn gehoord. Al 2 dagen niet. Jeetje, wat kruipt de tijd voorbij… Er zijn mensen die ik wel 2 weken niet spreek zonder er een dag bij stil te staan. En dan is er Merlijn die ik 2 dagen niet spreek en aan wie ik elk uur denk. Wel ziek. Volgens Michelle is het dan een obsessie. Tegen obsessies helpt denken aan schimmelvoeten. Merlijn heeft geen schimmelvoeten, maar ik ben ervan overtuigd dat als ik maar lang genoeg doe alsof ze die wel heeft, ik vanzelf van mijn obsessie af kom…
Blubber, flubber, jachie
Wat een rotdag! Bah, bah, bah. Jachiebachie. Na een lang en heerlijk warm weekend wil je niet werken. Maar als je dan ook een hele dag niet werkt, dan valt dat zo tegen! Tenminste, niet werken op je werk, dat is niet leuk. Ik heb de hele dag zitten verkletsen en verklagen en verprutsen. Bah. Niet dat ik niks nuttigs gedaan hen (integendeel, baas). Maar ik zou het zomaar niet kunnen noemen.
En dan ging Merlijn ook nog eens niet mee zwemmen. Trut. Snapt zo’n vrouw dan niet dat je na een lange dag (niet)werk zin hebt om even naar een mooie vrouw in bikini te kijken? In de trein had ik wel prijs. Het was er zo snikheet, dat de dames zich spontaan uit de kleren werkten. Zaten ze daar, in bikini. De knapste zat natuurlijk weer naast me. En je gaat niet naast je zitten kijken, dus die lol moest ik weer aan me voorbij laten gaan. Verdorie…
Bah, bah, bah. Wat rijmt er op bah? Mwoah. Alleen maar mwoah. Dat zal wel een grapje van de schepper zijn. Op ‘bah’ rijmt alleen ‘mwoah’. Dat betekent zoveel stichtelijks als: ‘als is het dal nog zo diep, er is altijd een relativereing te verzinnen waardoor het minder diep lijkt.’ Of ‘Na regen komt zonneschijn’ of ‘Zeg eens baaaaaaaaah’. Bah.
Hemel op aarde?
Weer een waardeloze werkdag achter de rug. 3x Bah. Kreeg een reprimande omdat ik te laat was. Ik was te laat. Met opzet. Maar ik had dat even door moeten bellen. Volgende keer doe ik dat dan maar braaf.
Het is niet dat ik het niet eens ben met baas. Tuurlijk moet iedereen op tijd zijn. Maar verdorie zeg, letten op aankomsttijden is werkelijk het enige management dat hij pleegt! Laat hem dan ook eens kijken naar wat ik doe, me kritiek geven op mijn dagindeling, me complimenteren met goede resultaten en me regelmatig naar mijn planning vragen. Maar nee. Hij is alleen bezorgd over zijn eigen imago…
Maar goed, dat mocht de pret allemaal niet drukken. Merlijn was er vanavond. IK had de sleutel van mijn huisdeur op de gallerij verstopt, zodat zij al voordat ik thuis was binnen kon. Dat was wel leuk: thuiskomen en zeggen "Hoi Merlijn!" Zoiets als "Wilma, I’m home!"
We hebben lekker samen gegeten, lekker samen gekeuveld. Eigenlijk hebben we een heerlijke avond gehad. En dat mag ook weleens. Als het overdag knudde is, moeten de avonden daar dubbel voor compenseren. En dat lukt met Merlijn. Dank je wel!
Overigens moet een en ander volstrekt buiten een romantisch kader gezien worden. Weliswaar was het een hele aangename, ontspannen en licht romantische avond, maar onze betrekkingen zijn zuiver vriendschappelijk. Wat niet wegneemt dat een bepaalde spanning gezond is, zo niet wenselijk. Dat maakt het net een beetje spannender…
Hemel en aarde
En wederom is er een dag verstreken. Een dag die als een vod in een kosmische prullenbak terecht was gekomen, als hij niet met een bezoekje aan Merlijn was afgesloten. Na een uurtje ontspannen dobberen, is zo’n visite een absolute verademing. Het was gezellig en adembenemend. Dat laatste vooral vanwege de 3 trappen, overigens.
Er gebeurt de laatste dagen eigenlijk maar weinig schokkends. En zulks is slecht voor een weblog. Liever heb je dat vrijwel dagelijk hemel en aarde bewegen. Dat levert stof tot nadenken en dus tot schrijven op. Maar als de hemel op zijn plek blijft en de aarde roerloos blijft liggen, dan versloft ook – bijna automatisch – het weblog.
Overigens heb ik vanavond wel heerlijk gegeten. Gideon is blijven eten en ik zag mezelf dus genoodzaakt een nette maaltijd op te dissen. De nieuwe frituurpan heeft zijn diensten bewezen en heerlijke aardappelkroketjes voor me gebakken. De biefstukjes waren zo mals dat het wel roomijs leek en de rode kool was – hoewel gewoon diepvries – verrukkelijk. En oja, da komkommersalade was een stuk beter dan zaterdag. Toen had ik der – bij wijze van experiment – wat olijfolie doorheen gedaan. Geen succes. Komkommmersalade moet naturel: met alleen wat azijn en eenvoudige kruiden.
"Nou kinders, naar bed nu maar." Oh nee, wacht. Ik moet nog even wat kwijt over krullen. Een collegaatje van mij verscheen vandaag op werk met krullen. Ik herkende haar amper. Jeetje zeg, wat een verschil. Een beetje retro wel, van die krullen. Maar het heeft haar een promotie opgeleverd, zo las ik later. Zouden krullen mij staan…?
Lief dagboek…
Ik was net naar Kingdom of Heaven. We zaten op de tweede rij van onderen. Mijn nek is een beetje stijf. Indrukwekkende film hoor. En zo groot! Als je zo dichtbij zit zie je alles zoveel groter. Ik zag Orlando Bloom en zijn gezicht was zo hoog als mijn plafond. En dat wil wat zeggen.
Gisteren hadden we een evacuatieoefening op het werk. Ergens in de verte ging een sirene af en dat betekende kennelijk zoveel als: "alarm, iedereen wegwezen". Sinds we een keer een bommelding bij de buren hebben gehad (het ANP zit boven ons), nemen ze dit soort dingen tamelijk serieus. Enfin, iedereen ging op z’n dooie akkertje naar buiten en heeft zich een kwartier lang buiten vermaakt. De oefening stelde weinig voor. Wel blij dat ik mijn jas meegegrist had. Koud!
Voor het overige waren het enerverende dagen, heb ik het gevoel dat ik op mijn werk nog steeds voldoende uitdaging heb om door te gaan en ben ik heel benieuwd naar de reactie van de directeur als hij "het nieuws" hoort. Spannend!
