Gefaald

Soms heb je de keuze: een dierbare gedachte begraven of verder leven in waan. Het is niet altijd zo vanzelfsprekend om te kiezen voor de waarheid. Waarheid kan pijn doen. Soms zo erg dat er niet mee te leven valt. Dan is er geen keus dan je van de werkelijkheid af te zonderen en te vluchten in een waanwereld.
 
Ik ben naïef. Graag wil ik geloven in mooie dingen. Het is alsof mijn ogen niet goed zijn en alles mooier zien dan het is. Als ik naar buiten kijk zie ik zonneschijn, witte wolken en groen gras. Maar mijn ogen hebben het mis. Het is heel anders daar buiten. Het is een verdrietige plek. Er is geen goed en kwaad daar, enkel grauwheid. Het stinkt naar toegeeflijkheid. De riolen zitten vol met overtollige idealen. Niemand heeft ze nodig. Ik doe mijn ogen dicht en sluit me ervoor af. Ik heb gefaald…
 

Bella

Ze is mooi. Ik was het bijna weer vergeten. Vandaag zag ik haar weer. De aanblik van haar azuurblauw aura was adembenemend. De glinstering in haar aanblik schitterend. Wat houd ik toch van haar…
 
De zon en ik leven in symbiose. We kunnen niet zonder elkaar. Als de zon haar stralen een dag thuis houdt, voel ik de energie sneller uit me vandaan vloeien dan een menigte uiteenspat als een arabier hard ‘bom’ roept. Maar schijnt de zon zoals vandaag - zo prachtig! – , dan voel ik me net het Duracelkonijntje dat een paar nieuwe batterijtjes geïmplanteerd gekregen heeft. ‘De koning te rijk’ is op zulke dagen een ernstig understatement en ‘als God in Frankrijk’ is alleen maar niet waar vanwege mijn geografische positie.
 
Ik mis haar vaak. Dat zijn dagen dat grauwe wolken mij ‘t zicht op schoonheid en toekomst ontnemen. Ik probeer minder afhankelijk van haar te worden, maar het lukt slechts mondjesmaat. Wat eenmaal met elkaar verbonden geraakt is, laat zich niet zomaar meer scheiden.
 
Er zijn stelsels met meerdere zonnen. Schijnt er eentje niet, dan kun je je tot een andere wenden. Die luxe heb ik niet. Voor mij is er slechts één ware en dat is zij. De gedachte aan andere zonnen maakt me verdrietig. Denken aan de anderen met wie ik haar zal moet delen is pure zelfkwelling. Ik wil haar. Elke dag!